Kirchen, 30-08-2004, 21.00 uur, De verplaatsing van onze zoon Dominik Feld, geboortedatum 05-04-1995 Wij willen graag een overplaatsing naar de kliniek voor natuurgeneeswijzen “Villa Medica” in Edenkoben. Er is geen medische indicatie voor een verplaatsing. Meerdere malen is ons door de behandelende kinderartsen in het Elisabeth-ziekenhuis duidelijk verteld dat Dominik op grond van de vergevorderde kanker al tijdens het transport zou kunnen overlijden. Er zullen door de arts die het transport begeleid, dr. Brucherseifer-Escher, geen maatregelen op het gebied van reanimatie worden genomen. De artsen van het Elisabeth-ziekenhuis, evenals dr. Brucherseifer-Escher, zullen voor de verplaatsing, en daarmee voor de eventuele gevolgen ervan – waaronder de eventuele dood van onze zoon – niet aansprakelijk worden gesteld. Tijdens het transport wordt er pijnbestrijding uitgevoerd met morfine. Anke & Josef Feld

Bijschrift van de ouders: Dit schrijven werd ons – mijn vrouw en mij – onder de neus gehouden. Woordelijke inhoud: “Anders wordt de jongen niet verplaatst”. Als er in Dominik’s toestand morfine wordt toegediend, dan kan dat in deze diepe vagotonie ( verschuiving van het evenwicht in het zenuwstelsel) al met een enkele injectie dodelijk zijn. In dat geval geen reanimatie. De artsen Buchal en Dr. Westphal wisten hiervan en rekenden erop, dat Dominik onderweg morfine zou krijgen. J. Feld

De verantwoordelijke artsen in het ziekenhuis van Kirchen wilden Dominik op 30 augustus niet meer verplaatsen, met als argument dat zijn dood aanstaande was. De ouders vertrouwden deze artsen niet en wilden graag dat Dominik wel overgeplaatst zou worden. Met het oog daarop werden ze op 30 augustus om 21.00 uur door de verantwoordelijke arts dr. Buchal ertoe gedwongen bovenstaand document te ondertekenen. De handgeschreven toevoegingen van één van de ouders (Dominik’s vader), geven aan dat hij had opgemerkt dat de tekst een pijnbestrijdende therapie voorstelde waarbij de geringste overdosis al dodelijk zou werken, hoewel Dominik op dat moment helemaal geen pijn had.

Tegelijkertijd maakten dr. Buchal en dr. Brucherseifer echter duidelijk dat ze geen reanimatie bij Dominik zouden doorvoeren. In het ernstigste geval had dat betekend dat de ouders Dominik’s doodvonnis hadden moeten ondertekenen. Dominik’s vader doorzag het gevaar van dit document. Maar hem restte slechts het in zijn eigen handschrift toevoegen van de woorden “Falls erforderlich!” (indien noodzakelijk).

Geen document laat duidelijker zien met welk ijskoud cynisme de farmaceutisch geneeskundigen de dood van Dominik bewust op de koop toe namen. Wat u hier verder nog van mocht denken, dat laten we aan uw verbeelding over.