Dat Dominik niet aan uitzaaiingen in de longen stierf, werd reeds zeer overtuigend gedocumenteerd

Dominik’s ouders hebben besloten om de feiten over de laatste paar maanden van Dominik’s leven openbaar te maken. De volgende documentatie laat, zonder enige ruimte voor twijfel, de doorslaggevende medische feiten uit zijn laatste maanden zien.

Bij het lezen van dit verslag zal het voor alle mondige burgers duidelijk zijn hoe belangrijk het voor iedere patiënt is om altijd de röntgenopnamen van elk onderzoek in handen te krijgen, evenals andere bevindingen over de ziekte. Terwijl de grote meerderheid van de artsen in Duitsland zich gewetensvol om de patiënten bekommert, zijn er ook de handlangers van het farmaceutisch kartel, zoals professor Jürgens uit Münster, wiens directe en indirecte handelen op indrukwekkende wijze is gedocumenteerd. Als Dominik’s ouders de lijdensweg van Dominik niet uitvoerig hadden gedocumenteerd, dan zouden ze nu – ook na de dood van Dominik – zijn overgeleverd aan de duistere praktijken van het farmaceutisch kartel en zijn handlangers.

Wij allen, iedereen over de hele wereld, moeten de ouders van Dominik dankbaar zijn. Hun documentatie maakte het mogelijk om nu de duistere praktijken van het farmaceutisch kartel aan het licht te brengen en hun invloed voor altijd terug te dringen. Als u de ouders van Dominik wilt schrijven, dan kan dat. Hun adres kunt u vinden op de internetsite: www.verein-dominik.org.

Op 22 juli 2004 werd in het ziekenhuis van Siegen een röntgenfoto van Dominik’s longen gemaakt, die hier is afgebeeld. Te zien zijn de borstholte, in het midden (helder) de wervelkolom en schaduwen van het hart en rechts en links daarvan zijn (donker) de linker- en rechterlong te herkennen. De witte voorwerpen zijn klemmen voor het elektrocardiogram. Dit is de laatste röntgenopname waarop Dominiks linkerlong nog in staat is te functioneren. Met zijn verblijf in het ziekenhuis van Siegen begon een ware lijdensweg door verschillende ziekenhuizen met steeds weer nieuwe complicaties.

Op 24 augustus 2004, dus slechts vier weken later, ligt er een schaduw op de hele linkerlong (witte vlakken). Slechts zeven dagen daarvoor was er in het ziekenhuis van Pirmasen een pleurapunctie (borstvlies) uitgevoerd, waarbij met een punctienaald de linkerkant van de borstholte werd doorboord. Hierbij werd de long kennelijk verwond, waardoor hij in elkaar klapte. De uit Dominik’s borstholte afgezogen punctievloeistof werd in een gespecialiseerd laboratorium onderzocht. Het resultaat van 23 augustus 2004 was ondubbelzinnig: ‘geen aanwijzingen voor maligniteit’, dat wil zeggen: geen bewijzen voor de aanwezigheid van kankercellen.

Op 6 september 2004 werd door ‘Villa Medica’ een CT-röntgenopname gemaakt. Daarbij werd Dominik’s borstholte in meerdere ‘beeldplakjes’ afgebeeld. Op deze afbeelding kijkt men van onderen in de borstholte, de rechterlong zit dus links. De totale linkerkant van de borstholte blijkt nu gevuld met een gelijkmatige massa. In het midden van deze massa is de punt van een drainagekatheter zichtbaar (witte streep). Ook de inhoud van deze katheter werd in een gespecialiseerd laboratorium onderzocht. Uit het onderzoek van 8 september 2004 (gedocumenteerd onder nummer E27088/04) blijkt het volgende: ‘de punt van de katheter, met fibrinecondensaat (gestold eiwit), zonder aanwijzingen voor maligniteit’. Ook bleek uit een proefmonster, dat rechtstreeks uit het midden van de massa afkomstig was, dat een kwaadaardige tumor opnieuw was uitgesloten.

Op 25 oktober 2004 werd er voor het laatst een punctie bij Dominik uitgevoerd. Er werd een drainagebuis (witte, langwerpige vorm) in de borstholte ingevoerd, zonder dat de buis op longweefsel stuitte. Zelfs een leek kan zien dat als de borstholte zou zijn opgevuld door een kankerachtige tumor, de katheter dan helemaal niet in het midden van dit ‘tumorweefsel’ had kunnen komen (zie afbeelding).

De linkerlongkwab moet dus al lang hiervoor in elkaar zijn geklapt. Blijkbaar was dit al in augustus gebeurd, als gevolg van een ondeskundig uitgevoerde punctie. Daarna vormde zich in de aldus ontstane holte een massa, waarvan de voornaamste bestanddelen gestold eiwit en bloedcellen waren. De punctienaald zoog oud, gestold bloed uit Dominik’s borstholte op. Voor de vierde keer werd het drainagevocht uit Dominik’s borst in een gespecialiseerd laboratorium onderzocht, en ook dit keer – een week voor zijn dood – bleken er geen aanwijzingen te zijn voor maligniteit.

Iedereen die hiervan op de hoogte is, erkent meteen: een massa in Dominik’s borstholte, waarbij na vier onderzoeken in een gespecialiseerd laboratorium kanker uitdrukkelijk werd uitgesloten, kan na de dood niet opeens in een kankergezwel veranderen. Met het oog op deze feiten dringt de volgende vraag zich op: wat zullen de pathologen uit Mainz bij openbaarmaking van hun definitieve rapport als doodsoorzaak presenteren?